5.2 besprak de rol van docenten in de S.C.R.E.A.M! methodologie.
Om hun maximale potentieel te bereiken, moeten studenten leren hun uitdagingen onder ogen te zien en ze te uiten. Deze uitdagingen kunnen worden gezien als individuele projecten en uitdagingen waar studenten aan werken. Elke keer dat ze een van deze uitdagingen oplossen, zijn ze beter uitgerust om zich aan te passen aan verschillende leeromgevingen en het leven in het algemeen. Maar ze kunnen dit niet alleen. Ze hebben ondersteuning nodig van docenten. Daarom is een van de doelen van SCREAM om docenten bewust te maken van de meest voorkomende uitdagingen (of bagage) die studenten met zich meebrengen als ze het MBO betreden. Door hen bewust te maken van deze bestaande uitdagingen, zullen ze studenten helpen hun uitdagingen te verwoorden aan zichzelf en anderen. Door de geleerde lessen in de S.C.R.E.A.M! methode te implementeren, zullen docenten studenten ook kunnen aanmoedigen de uitdagingen te zien als kansen om te groeien en hen manieren te tonen om ze individueel of via samenwerking en peer-ondersteuningssystemen te overwinnen. Het belangrijkste doel van S.C.R.E.A.M! is om studenten ervan bewust te maken dat zij degene zijn die de negatieve bagage dragen en dat zij eigenaar moeten worden van deze bagage als ze de negatieve bagage positief willen maken.
S.C.R.E.A.M! is een nieuwe manier om te kijken naar de (negatieve) bagage die docenten en studenten meenemen naar het college en de klas en in het ergste geval naar de werkplekken en verder door het leven. Bestaande negatieve bagage kan worden versterkt door hun misaanpassing en frustraties over de realiteit waarmee ze worden geconfronteerd, hun vooraf bedachte verwachtingen van hun eigen of andermans vaardigheden, bestaande uitdagingen en eerdere mislukkingen. De S.C.R.E.A.M! methodologie helpt docenten en studenten zich te concentreren op zelfanalyse, actief luisteren en het identificeren van bestaande bagage die emoties en leren op een negatieve manier kan beïnvloeden.
De S.C.R.E.A.M! methodologie zal docenten helpen vertrouwensvolle en coachende relaties met studenten te bouwen en hen te helpen herkennen waarom ze soms kiezen voor falen in plaats van een serieuze poging om te slagen. Maar om dit te kunnen doen, moeten docenten gevoeliger worden voor de manier waarop studenten denken en wat hun vorige referenties en ervaringen zijn. Actief luisteren is, nogmaals, de sleutel hiertoe. Denk niet dat je het verleden van de student kent of het leven dat de student leidt. Dat doe je niet! Je weet alleen wat de student op een specifiek moment kiest om je te laten zien. Laat studenten hun hoop en angsten verwoorden. Kom niet met oplossingen. Ondersteun en motiveer studenten in plaats daarvan om hun eigen oplossingen te verwoorden. Geef studenten de tijd die ze nodig hebben! Het kost tijd om dingen te verwoorden waar je niet aan gewend bent of waarover je niet graag praat.
Probeer de oorzaak van de frustraties van studenten te achterhalen. Wat zit er echt achter de frustratie van de student? Vraag hen of er iets is dat ze kunnen doen om de frustratie te overwinnen en vraag welke ondersteuning ze denken dat je hun kunt geven. Dwing de antwoorden niet af, geef studenten tijd. Ze zeggen misschien in eerste instantie niets, maar zodra je je betrouwbaarheid toont, zullen ze leren je te vertrouwen en langzaam beginnen zich te openen. Oordeel nooit over een student vanwege hun gevoelens of probeer hen te laten zien dat wat ze voelen verkeerd is. Hun gevoelens zijn hun gevoelens en er is iets waardoor ze zich zo voelen. Het accepteren van hun realiteit/gevoelens is een manier om hen te laten zien dat je in hen gelooft en dat je hen zult ondersteunen in het groeiproces.
Onthoud dat de studenten het middelpunt van alles zijn en dat alle studenten in het leven willen slagen. Maar hoe kunt u studenten met een laag zelfbeeld, of die een sterke verdedigingsmuur hebben opgebouwd, of zich op negatieve manieren gedragen, laten slagen en hun eigenwaarde laten zien? Zoals eerder vermeld, moet u actieve, niet-oordelende luisteraars worden die weten hoe ze studenten kunnen aanmoedigen hun wereld voor ons te openen. U moet hun realiteiten en angsten begrijpen en hen helpen om te gaan met hun verleden terwijl u een positievere en bemoedigende toekomst opbouwt. U moet hen helpen om op korte en lange termijn plannen te maken door realistische en haalbare doelen te stellen. U moet een facilitator van leren worden en verandering stimuleren. U moet accepteren dat niet iedereen zich wil openstellen wanneer daarom wordt gevraagd. Dit mag u niet ontmoedigen! Blijf in plaats daarvan geduldig en accepteer dat wonderen niet ineens gebeuren.